Skipiste

Pistekleuren

Je ziet ze overal: bordjes en paaltjes langs de piste met een kleur. Deze pistekleuren geven de moeilijkheidsgraad van de afdaling aan. Hoewel systemen licht kunnen verschillen per land of regio (bijvoorbeeld in Noord-Amerika gebruiken ze andere symbolen), is dit het meest gebruikte systeem in Europa:

• Groen: Dit zijn de makkelijkste pistes, vaak vlakke oefenweides of zeer licht hellende paden. Ideaal om de basis te leren. De helling is minimaal (soms bijna vlak).
• Blauw: Gemakkelijk / Gemiddeld. Deze pistes zijn wat uitdagender dan groen, met een maximale helling van ongeveer 25%. Ze zijn vaak breed en goed geprepareerd. Perfect om bochten te oefenen en meer zelfvertrouwen te krijgen. Hoe steil is een blauwe piste? Over het algemeen dus niet steiler dan 25% helling (een hoek van ongeveer 14 graden).
• Rood: Rode pistes zijn een stuk steiler en soms smaller dan blauwe pistes, met een helling tot ongeveer 40%. Hier heb je een goede techniek en controle nodig.
• Zwart: Dit zijn de moeilijkste gemarkeerde pistes, met een helling van meer dan 40%. Ze kunnen erg steil zijn, ijzig, of ongeprepareerde buckels (hoge sneeuwhopen) bevatten. Alleen voor zeer ervaren skiërs/snowboarders met uitstekende techniek en controle. Hoe steil is een zwarte piste? Deze begint dus bij 40% (ongeveer 22 graden) en kan nog veel steiler worden.

Let op: De moeilijkheidsgraad is relatief en kan per skigebied een beetje verschillen. Een rode piste in het ene gebied kan aanvoelen als een zwarte in een ander gebied.

Hoe wordt een skipiste onderhouden?

Elke nacht gaan de pistenbully’s (grote sneeuwruimers met rupsbanden) het berggebied in om de sneeuw weer glad te maken. Ze egaliseren hobbels, verspreiden sneeuw en zorgen ervoor dat de piste veilig en comfortabel is voor de volgende dag.

Pisteregels

Net als in het verkeer gelden er op de skipiste regels om ongelukken te voorkomen. De Internationale Ski Federatie (FIS) heeft 10 basisregels opgesteld, die wereldwijd worden gehanteerd. Dit zijn de belangrijkste pisteregels:

1. Rekening houden met anderen: Gedraag je zo dat je niemand anders in gevaar brengt.
2. Snelheid en stijl aanpassen: Ski of snowboard gecontroleerd. Pas je snelheid aan je eigen kunnen, de piste, het weer en de drukte aan.
3. Spoor kiezen: Kom je van achteren? Kies je spoor zo dat je de persoon voor je niet hindert of in gevaar brengt.
4. Inhalen: Inhalen mag van boven, onder, links of rechts, maar alleen met voldoende ruimte zodat de ander niet schrikt of gehinderd wordt.
5. Invoegen en oversteken: Kijk goed omhoog en omlaag voordat je de piste opkomt, kruist of weer start na een stop.
6. Stoppen op de piste: Stop niet zomaar midden op de piste, vooral niet op smalle of onoverzichtelijke stukken. Stop altijd aan de zijkant. Val je? Maak de piste zo snel mogelijk weer vrij.
7. Klimmen en lopen: Doe dit altijd aan de zijkant van de piste.
8. Borden respecteren: Houd je aan de markeringen en waarschuwingsborden.
9. Hulp verlenen: Bij een ongeval ben je verplicht hulp te bieden.
10. Identificatie: Bij een ongeval moet je je kunnen identificeren.

Veiligheid op de piste

Draag een helm, pas je snelheid aan de omstandigheden aan, en neem altijd een pistekaart mee. Zeker als je met een groep bent of met kinderen skiet.

Wat gebeurt er bij een ongeluk?

Meld een ongeluk direct bij de pistewacht of liftmedewerkers. Vaak is er een noodnummer voor het gebied. Zorg dat je locatie en pistekleur bekend zijn.

Off-Piste, buiten de gebaande paden

Off-piste skiën is avontuurlijk, maar brengt risico’s met zich mee. Je gaat buiten de gemarkeerde en onderhouden pistes en hebt te maken met verse sneeuw, terreinveranderingen en mogelijk een lawine. Alleen doen als je ervaring hebt en de juiste uitrusting bij je hebt.